Główna

Szczęść Boże!

Witamy na stronie internetowej parafii  

MACIERZYŃSTWA  NMP  W  MIŁOBĄDZU.

 

Zapraszam do zapoznania się z najnowszymi ogłoszeniami,  intencjami Mszy św., czy po prostu sprawdzenia godziny Nabożeństw. Znajdziesz tu również krótką historię kościoła, wsi oraz naszej Diecezji Pelplińskiej. Zachęcam, by być na bieżąco i korzystać z naszej strony. Czasami się zdarza, iż coś się przeoczy w kościele, coś zapomni czy po prostu ominie. Internet jest teraz dla nas  powszechnym i podstawowym środkiem korzystania z informacji. Strona może nie jest jakaś wyjątkowa i nie urzeka, ale spełnia swoją podstawowa rolę – informowania wiernych

KATECHIZM  KOŚCIOŁA  KATOLICKIEGO  O  WIERZE

161. Wiara w Jezusa Chrystusa i w Tego, który Go posłał dla naszego zbawienia, jest konieczna do zbawienia 33. “Ponieważ «bez wiary… nie można podobać się Bogu» (Hbr 11, 6) i dojść do udziału w Jego synostwie, nikt nie może być bez niej usprawiedliwiony ani nie otrzyma życia wiecznego, jeśli nie «wytrwa w niej do końca» (Mt 10, 22; 24, 13)” 34.

162. Wiara jest darem danym człowiekowi przez Boga. Ten nieoceniony dar możemy utracić. Św. Paweł ostrzega przed tym Tymoteusza: Wystąp w dobrej walce, “mając wiarę i dobre sumienie. Niektórzy odrzuciwszy je, ulegali rozbiciu w wierze” (1 Tm 1,18-19). Aby żyć, wzrastać i wytrwać w wierze aż do końca, musimy karmić ją słowem Bożym oraz prosić Pana, aby przymnażał nam wiary 35; powinna ona działać “przez miłość” (Ga 5, 6) 36, być podtrzymywana przez nadzieję 37 i zakorzeniona w wierze Kościoła.

163. Wiara pozwala nam już w sposób uprzedzający doznawać radości i światła wizji uszczęśliwiającej, będącej celem naszej ziemskiej wędrówki. Zobaczymy wtedy Boga “twarzą w twarz” (1 Kor 13, 12), “takim, jakim jest” (1 J 3, 2). Wiara jest więc już początkiem życia wiecznego:

W chwili gdy kontemplujemy dobra zapowiadane przez wiarę, jakby odbite w zwierciadle, to jakbyśmy już posiadali te cudowne rzeczywistości, którymi, jak zapewnia nas nasza wiara, kiedyś będziemy się radowali 38.

164. Teraz jednak “według wiary, a nie dzięki widzeniu postępujemy” (2 Kor 5, 7) i poznajemy Boga “jakby w zwierciadle, niejasno… po części” (1 Kor 13,12). Wiara, która jest pełna światła dzięki Temu, w którego wierzymy, często jest przeżywana w ciemności. Może być wystawiona na próbę. Świat, w którym żyjemy, bardzo często wydaje się daleki od tego, o czym zapewnia nas wiara. Doświadczenia zła, cierpienia, niesprawiedliwości i śmierci wydają się zaprzeczać Dobrej Nowinie; mogą one zachwiać wiarą i stać się dla niej pokusą.

165. Powinniśmy wtedy zwrócić się do świadków wiary: Abrahama, który “wbrew nadziei uwierzył nadziei” (Rz 4, 18); Maryi Dziewicy, która w “pielgrzymce wiary” 39 doświadczyła nawet “nocy wiary” 40, uczestnicząc w cierpieniu Syna i nocy Jego grobu; i tylu innych świadków wiary: “Mając dokoła siebie takie mnóstwo świadków, odłożywszy wszelki ciężar, a przede wszystkim grzech, który nas łatwo zwodzi, winniśmy wytrwale biec w wyznaczonych nam zawodach. Patrzmy na Jezusa, który nam w wierze przewodzi i ją wydoskonala” (Hbr 12,1-2).

166. Wiara jest aktem osobowym, wolną odpowiedzią człowieka na inicjatywę Boga, który się objawia. Wiara nie jest jednak aktem wyizolowanym. Nikt nie może wierzyć sam, tak jak nikt nie może żyć sam. Nikt nie dał wiary samemu sobie, tak jak nikt nie dał sam sobie życia. Wierzący otrzymał wiarę od innych, dlatego powinien ją przekazywać innym. Nasza miłość do Jezusa i ludzi skłania nas do mówienia innym o naszej wierze. Każdy wierzący jest jakby ogniwem w wielkim łańcuchu wierzących. Nie mogę wierzyć, jeśli nie będzie mnie prowadziła wiara innych, a przez moją wiarę przyczyniam się do prowadzenia wiary innych.

ilustrator
diece-01
Polonia Christiana - katolicki ilustrowany magazyn
Konferencja Episkopatu Polski